Bazen ‘kulağa hoş gelen’ bazı sözler okur veya dinleriz ve hiç sorgulamadan doğru kabul eder, başkalarına da telkin ederiz. Bunlardan biri de “gönlü ile görenin göze ihtiyacı yoktur” (!) sözüdür. Sormak isteriz;

Madem gönül ile görmek yetiyordu ve göze ihtiyaç yoktu; Allah niye göz yarattı?

Gönlüyle görenin göze ihtiyacı yoktur” sözü aslında “kalbin varsa akla ihtiyacın yoktur” demeyi telkin eden bir kılıftır ve bu kılıf da gönül ile değil akıl ile üretilmiştir.

Tamamını okumak için görseli veya linki tıklayınız: ⇒⇒ http://www.irfanbayin.com.tr/?p=2409

Paylaş